Polski muzyk rockowy, basista, autor tekstów oraz kompozytor, uznawany za jedną z najbardziej oryginalnych postaci polskiej sceny muzycznej. Laureat licznych nagród artystycznych, który od początku swojej działalności artystycznej pozostaje związany ze środowiskiem kulturalnym Wrocławia.
Działalność artystyczną na szerszą skalę rozpoczął w 1979 roku, jednak przełomem było sformowanie grupy Klaus Mitffoch. Wydany w 1985 roku album o tej samej nazwie zyskał status kultowego, łącząc stylistykę nowofalową z autorskim, ironicznym podejściem do rzeczywistości PRL-u. Kompozycje te wprowadziły do polskiego rocka nową jakość brzmieniową, charakteryzującą się wyeksponowaną linią gitary basowej oraz tekstami operującymi metaforą i groteską.
Po rozwiązaniu zespołu w 1986 roku, Janerka podjął pracę pod własnym nazwiskiem, wydając debiutancki album solowy „Historia podwodna”. W swojej twórczości regularnie wykracza poza ramy klasycznego rocka, wprowadzając elementy muzyki elektronicznej, wiolonczeli (we współpracy z żoną, Bożeną Janerką) oraz eksperymentalne formy aranżacyjne. Jego dyskografia, choć tworzona w dużych odstępach czasowych, cechuje się wysoką precyzją warsztatową i spójnością artystyczną, co potwierdził m.in. album „Fiu fiu…”.
Lech Janerka jest postacią wyróżniającą się dystansem wobec komercyjnego rynku muzycznego oraz niepowtarzalnym stylem literackim. W 2011 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury narodowej. Jako mieszkaniec Wrocławia, wielokrotnie angażował się w projekty promujące miasto, pozostając autorytetem dla kolejnych pokoleń muzyków alternatywnych i symbolem niezależności twórczej w polskiej sztuce współczesnej.
