Wrocławscy naukowcy rzucają wyzwanie urazom stawów, które dotykają miliony osób. Dzięki ogromnemu grantowi z Europy, zespół z Politechniki Wrocławskiej, jako lider projektu, we współpracy z partnerami z Polski, Słowenii oraz Kanady opracuje innowacyjny biomateriał do regeneracji chrząstek i kości. Projekt REGENESIS ma szansę zmienić sposób leczenia urazów stawów.
- Czym jest materiał REGEniq i jak ma pomóc w leczeniu chorób stawów.
- Jaka jest rola Politechniki Wrocławskiej w przełomowym projekcie naukowym.
- Kiedy nowa technologia może trafić do klinik i jak wpłynie na poprawę zdrowia.
Całkowita wartość przedsięwzięcia to ponad 1,44 mln euro, a jego realizacja potrwa do 2028 r. Projekt jest współfinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBR), organizację PRIMA (Quebec, Kanada) oraz słoweńskie Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego, Nauki i Innowacji.
– Naszym głównym celem jest zaprojektowanie i wytworzenie innowacyjnego implantu bioaktywnego oraz opracowanie technologii regeneracyjnej do skutecznego gojenia pogranicza tkanki kostnej i chrzęstnej – wyjaśnia dr hab. Małgorzata Gazińska z Politechniki Wrocławskiej, koordynatorka projektu.
Jak działa materiał zwany REGEniq?
Jak podkreślają naukowcy, największym wyzwaniem w leczeniu kostek czy kolan jest fakt, że chrząstka nie regeneruje się sama. Naukowcy z Politechniki Wrocławskiej znaleźli na to sposób. Wykorzystują zaawansowaną rekrutację komórek macierzystych. Specjalne peptydy zawarte w materiale REGEniq działają jak magnes. Przyciągają komórki macierzyste pacjenta dokładnie tam, gdzie są potrzebne. Instruują je, w co mają się przekształcić. To medycyna regeneracyjna w najczystszej formie. Zamiast łatać problem, zmuszamy organizm do autentycznej samo-naprawy.
– Opracowany przez nas materiał, nazwany REGEniq, będzie miał strukturę warstwową, a każda z warstw zostanie zaprojektowana tak, by wspierać regenerację innego typu tkanki – wyjaśnia prof. Gazińska.
To nie jest zwykły implant, który ma jedynie wypełnić lukę w stawie. To „inteligentne rusztowanie”, które idealnie naśladuje naturalne tkanki. Materiał ten, po wszczepieniu w miejsce urazu, zaczyna stopniowo uwalniać bioaktywne składniki, które dosłownie dyrygują procesem gojenia. Dzięki temu organizm nie tylko akceptuje „obce ciało”, ale wykorzystuje je jako bazę do budowy nowej, zdrowej chrząstki i kości.
Koniec z ryzykiem rozwarstwienia
Wielu pacjentów po tradycyjnych zabiegach artroskopowych boryka się z problemem nietrwałości efektów. Wrocławski projekt REGENESIS rozwiązuje ten problem u podstaw, skupiając się na tzw. pograniczu tkanki kostnej i chrzęstnej. Dzięki innowacyjnej metodzie fotosieciowania, warstwy biomateriału są ze sobą trwale połączone. To zapobiega ich rozwarstwianiu pod wpływem codziennych obciążeń. Oznacza to, że „nowa” kostka czy kolano będą pracować naturalnie, pozwalając na powrót do aktywności fizycznej bez strachu o kolejną kontuzję.
Choć droga do powszechnego stosowania wymaga jeszcze czasu, wrocławscy naukowcy już dziś zapowiadają, że ich technologia drastycznie obniży koszty opieki zdrowotnej i skróci czas rekonwalescencji pacjentów na całym świecie.
– Zakładamy podniesienie poziomu gotowości technologicznej (TRL) z poziomu 3 do 5. W praktyce oznacza to przejście od wczesnych badań laboratoryjnych do etapu, w którym rozwiązanie jest testowane w warunkach zbliżonych do rzeczywistych. W najbardziej optymistycznym scenariuszu pierwsi pacjenci mogliby skorzystać z tej technologii w ramach badań klinicznych za około 10 lat – opisuje prof. Małgorzata Gazińska.
