Posłanka Izabela Bodnar wywołała kontrowersje wpisem na platformie X, w którym porównała przeniesienie Okrągłego Stołu z Pałacu Prezydenckiego do wiersza Cypriana Kamila Norwida „Fortepian Szopena”. Internauci wskazali na błąd: Bodnar napisała, że Norwid stworzył utwór w 1864 roku po spotkaniu z Fryderykiem Chopinem, choć kompozytor zmarł w 1849 roku, czyli 15 lat wcześniej, co uniemożliwia jakiekolwiek spotkanie.
W tym artykule przeczytasz:
- Jaki błąd popełniła Izabela Bodnar w poście o Norwidzie.
- Fakty historyczne o wierszu Fortepian Szopena.
- Jak internauci skrytykowali posłankę na X.
Wpis posłanki i reakcje
Izabela Bodnar opublikowała wpis na platformie X, w którym wyraziła swoje odczucia dotyczące decyzji o przeniesieniu Okrągłego Stołu. Mebel, przy którym w 1989 roku prowadzono negocjacje między władzami Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a opozycją, został zdemontowany i przekazany do Muzeum Historii Polski. Tam stanie się częścią stałej ekspozycji opowiadającej o historii Polski.
– Muszę przyznać, że choć dużo się w sejmie dzieje, to najbardziej dotknęło mnie wywalenie Okrągłego Stołu z Pałacu Prezydenckiego jak starego mebla. Norwid napisał w 1864 po spotkaniu z Chopinem, wiersz o tym jak jego „fortepian sięgnął bruku” wywalony przez ruskich przez okno. Teraz też ruscy się cieszą – napisała Izabela Bodnar.
Wpis szybko wywołał reakcje użytkowników, którzy wskazali na błędy w faktach historycznych.
Muszę przyznać, że choć dużo się w sejmie dzieje, to najbardziej dotknęło mnie wywalenie Okrągłego Stołu z Pałacu Prezydenckiego jak starego mebla.
Norwid napisał w 1864 po spotkaniu z Chopinem, wiersz o tym jak jego „fortepian sięgnął bruku” wywalony przez ruskich przez okno.…— Izabela Bodnar (@BodnarIzabela) December 18, 2025
Błędy w faktach historycznych
Użytkownicy platformy podkreślili, że Fryderyk Chopin zmarł w 1849 roku, co czyni spotkanie z Cyprianem Kamilem Norwidem w 1864 roku niemożliwym. Wiersz Fortepian Szopena powstał w 1863 lub 1864 roku i nie odnosi się do bezpośredniego spotkania. Norwid nigdy nie spotkał Chopina osobiście.
– Fryderyk Chopin zmarł 17 października 1849 roku, donico – skomentował John Bingham.
Inny użytkownik zwrócił uwagę na miejsce hipotetycznego spotkania.
– Ale to gdzie ten Norwid spotkał Chopina, w niebiesiech? Rozum sięgnął bruku, w istocie – napisał Carol.
Kolejny komentarz podkreślił brak spotkania i kontekst polityczny.
– Norwid to się z Chopinem ani razu nie widział, zresztą w 1864 roku to już się nawet nie mieli jak spotkać, bo Chopin umarł 15 lat wcześniej. I oczywiście – ruscy jedyne o czymś myślą, to o tym, że jakiś polski mebelek będzie eksponowany w MHP zamiast się kurzyć w polskim Pałacu Prezydenckim – dodał a. e. i. w., PhD (CSE).
Interpretacja wiersza Norwida
Fraza ideał sięgnął bruku z wiersza Norwida symbolizuje zderzenie sztuki z codzienną brutalnością. Podmiot liryczny dostrzega w tym triumf ideału, który podnosi zwykłą rzeczywistość. Krytycy wskazali, że porównanie do Okrągłego Stołu jest nietrafione, ponieważ mebel nie został zniszczony, lecz przeniesiony do muzeum. Podobnie zachowane fortepiany Chopina są eksponowane w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.
Tło zdarzenia z 1863 roku
Wiersz Norwida nawiązuje do nieudanego zamachu na namiestnika carskiego Fiodora Berga, który miał miejsce 19 września 1863 roku około godziny 18:00 na wysokości ulicy Nowy Świat 69 w Warszawie. Z okien Pałacu Zamoyskich oddano strzały w kierunku powozu Berga, rzucono butelki z fosforem i bomby Orsiniego.
Zamach nie udał się. Namiestnikowi nic się nie stało, jedynie osmalił mu się płaszcz, a ranny został jeden Kozak z eskorty. W odpowiedzi rosyjscy żołnierze otoczyli budynek, aresztowali mieszkańców i splądrowali mienie, wyrzucając przedmioty na ulicę. Wśród nich był fortepian należący do siostry Chopina, Izabeli Barcińskiej.
Legenda mówi o wyrzuceniu instrumentu przez okno, choć okna budynku były zbyt małe. Berg nałożył na miasto wysoką kontrybucję, co rozpoczęło okres represji trwający dziesięć lat. To wydarzenie stało się inspiracją dla wiersza Norwida, którego rękopis zachował się do dziś.
